فیلم مستند نیشدارو ساخته منوچهر انور در خانه هنرمندان ایران به نمایش درآمد.
فیلم مستند نیشدارو ساخته منوچهر انور چهارشنبه ۶ تیر در خانه هنرمندان ایران به نمایش درآمد و سپس از کتاب «از نیش تا نوش» رونمایی به عمل آمد.
در این مراسم منوچهر انور، محمدرضا اصلانی، علیرضا ارواحی، پوریا جهانشاد، رامتین شهبازی و مهرداد فراهانی سخنرانی کردند.
مهرداد فراهانی در این مراسم گفت: روح سعدیوار بر فیلم «نیشدارو» حاکم است؛ ایکاش گفتارنویسی موجز این فیلم در مستندسازی ایران ادامه پیدا میکرد.
محمدرضا اصلانی: ایران مبدع داکیودراما است، اما دیگر کشورها آنرا به نام خود زدهاند؛ اگر نوشدارو برای «سهراب» بود، «نیشدارو» برای کل انسانیت است.
علیرضا ارواحی: در «نیشدارو» واژه دارای قدر و منزلت است.
پوریا جهانشاد: در «نیشدارو» گسترش طولی زمان به گسترش عرضی تبدیل میشود و در عوض کمّیت زمان با کیفیت زمان طرفیم.
رامتین شهبازی: منوچهر انور در «نیشدارو» تعامل انسان با طبیعت را جایگزین تقابل با طبیعت میکند؛ این فیلم ایدهای برای تولید نظریه در ایران است.
منوچهر انور: سپهر آزمایشگاه رازی همچون سپهر هستی دربردارنده رنج، درد، تعارض، همدلی و امید در کنار یکدیگر بود.
منوچهر انور (متولد ۱۳۰۷ در تهران) کارگردان، نویسنده، ویراستار، گوینده و مترجم؛ فارغالتحصیل آکادمی هنرهای دراماتیک انگلستان است. وی فعالیت هنری را در لندن-سال ۱۳۳۲- به عنوان نویسنده و بازیگر آغاز کرد.
فیلم مستند نیشدارو در دهه چهل ساخته شده و به فعالیتهای موسسه تحقیقات واکسن و سرمسازی رازی میپردازد. این موسسه فعالیت خود را در سال ۱۳۰۳ تحت نظارت وزارت کشاورزی وقت با تحقیقات پیرامون راههای مبارزه با بیماری طاعون گاوی شروع کرد و به عنوان یکی از قدیمیترین و معتبرترین مراکز علمی و تحقیقاتی کشور شناخته میشود.
«نیشدارو» از معدود مستندهای ایرانی است که میتوان از زوایای گوناگون به آن نگریست و دربارهاش نوشت. با آنکه بیش از پنج دهه از عمر آن میگذرد اما روی آن همچنان به خوانشهای متفاوت گشوده است. هشت متنی که در کتاب «از نیش تا نوش» خواهید نشان دهنده این موضوع است. «از نیش تا نوش» هشت نگاه و برداشت درباره یکی از مستندهای ماندگار سینمای ایران و کوششهای سازنده آن منوچهر انور است.